bir ingmar bergman filmi. bu film bence sinema tarihinin en iyi filmi olabilir. şu anlamda film öncelikle sinemanın bir fikirden değil bir inançtan kurulmasını anlatıyor. o yüzden bergman filmlerinin hemen hemen hepsi inanç filmleridir istisnasız. yaban çilekleri ise inançla psikanalizi birleştiren bir film ama filmi ayrıcalıklı kılan şey atmosferi ama bu atmosfer o kadar tuhaf tasvir edilmiş ki seyirciler şu sürekli kullanılan ve bir türlü ne olduğu tanımlamayan kafkaeskin ne olduğunu bu filmde anlayabilirler.
