camiasıyla az buçuk iletişimde olduğum uğraş ve de topluluk.
bunun seveni ayrı bi manyak oluyor, helal olsun diyorum.
babamın tabiriyle tabanı yanmış it gibi birinden çıkıp diğerine gidiyordum son üç senede. bu yıl biraz yavaşlama kararı aldım lakin insan eski alışkanlıklarını arıyor.
şimdi tiyatro piyasasına gelecek olursak, mekan kiraları, sahne yardımcılarının yevmiyeleri falan derken çok maliyetli olmaya başladı. o yüzden çok fazla tek kişilik oyun görür olduk. lakin her tek kişilik oyun da sevgili arsız ölüm ya da eylül gibi olmuyor maalesef.
dolayısıyla tiyatrolar.com'da gördüğüm aşırı iddialı afişler beni biraz ürkütüyor. teknik olarak sahne demekte zorlanacağımız bir yeri x sahnesi veya atölye x adı altında, tabiri caizse merdivenaltı tiyatrosuna dönüştürmeye başlamışlar. ve nitelikli oyun sayısı da sahiden az.
kısacası gidip de "ulan bu oyun nasıl keşfedilmemiş" dediğiniz oyunlar varsa tavsiyelere açığım sayın romalılar!
