"azımsanamayacak kadar ölmüşüm
azımsanamayacak denli ölüyüm
geliyorlar, bu evde doğan
yeni bir ölümü görmeye;
koşarak, düşe kalka yuvarlanarak,
sürünerek... nasıl olursa olsun;
görmek için bu eski dostlarının
yeni cesetlerini ve göstermek için
kendi dirimlerinin kıvılcımlarını
geliyorlar! uyuyan arzunun düşün
imgelemenin anlağın belleğin
leş kokularını duymaya geliyorlar.
ölüm sessizliği, toz ve küf kokan
evden ayrıldıktan sonra
seviniyorlar canlıyız diye."
