ilk zamanlar ben çekimser yazıyordum. kelimeleri seçiyor, cümleleri ölçüp biçiyor. “ayıp olur mu”, yanlış anlaşılır mı” diye düşünüyordum.
sonra yavaş yavaş alıştım. bir baktim daha açık yazıyorum, doz arttıyorum, frene basma refleksim zayıflıyor.
bir süre sonra da artık klavyenin gazına geldim. “ben bunu gerçekten yazdım mı? Derken küfürlerin uçuştuğu, nick altıma üşüşen erkekimsilere "sektir olun gidin" entryleri girerken buldum kendimi.
dışarıdan bakan biri “bu kız sözlükte kaşarlanmış” diyebilir ama yine de ben içten içe teselli buluyorum.
en azından kötü yola düşmedim.
