içeriği her yıl biraz daha küçülen, maliyeti düşürmek için "en ucuzu hangisiyse o olsun" mantığıyla doldurulan vizyonsuzluk paketidir. şirketlerin tonlarca ağırlığı depolama/dağıtma zahmeti bir dert, çalışanın o dev kutuyu toplu taşımada eve sürüklemesi apayrı bir dert. lojistik olarak tam bir eziyet. bunun yerine ver farklı marketlerde geçen bir hediye kartı; insanlar kendi yeme alışkanlığına, mutfağındaki gerçek eksiğine ve ihtiyacına göre istediği alışverişini yapsın. adamın belini büküp eline ağır kutu tutuşturmak yardımlaşma değil, operasyonel körlüktür. seçme özgürlüğü her zaman daha makbule geçer. özetle; nostalji ayağına işkenceye gerek yok, devir dijital kart devri.
