iktisat okuyanların rüyasına giren, su ve elmas paradoksuyla beyin yakan o meşhur kavram. aslında olay çok basit; çölün ortasında susuzluktan geberirken içtiğin ilk bardak suyun verdiği mutluluğu, evde damacanadan doldurduğun onuncu bardakta bulamaman durumudur. elindeki miktar arttıkça her bir ilave birimin sana kattığı değerin yerlerde sürünmesidir.
bunu sadece mala mülke değil manitacılık işlerine de yorabiliriz rahatlıkla. hani o mesajına anında cevap verdiğiniz flörtünüzün bir süre sonra sizi çantada keklik görüp mesajlara geç dönmeye başlaması var ya, işte o tam olarak budur. doyuma ulaşan bünye kıymet bilmez, nankörlük insanın doğasında var.
