ilk geldiği günlerde hepimize uzay çağını vadeden ama günün sonunda bizi yine klasik türk futbolu kaosuna hapseden ilginç bir hayal kırıklığı. o kadar büyük beklentilerle, o kadar şık sunumlarla girdi ki hayatımıza, insan ister istemez bu sefer gerçekten bir şeyler değişecek sanmıştı.
ama şimdi bakıyoruz, vizyon dediğimiz şey hakem odası basmakla, rakip yöneticiyle laf dalaşına girmekle eşdeğer hale gelmiş durumda. belki niyet çok iyiydi, belki şartlar zorladı ama o vadedilen beyaz yaka duruşu yerini bildiğimiz mahalle abisi moduna bıraktı, üzücü olan da bu zaten.
