türk dizi tarihinin gördüğü en pişkin, en yüzsüz karakterlerin başında gelir. adamdaki o rahatlık, o kendini haklı görme sanatı gerçekten ders olarak okutulmalı. hani utanmasa kendisini aldattığı için asya'dan özür dilemesini bekleyecek, o derece bir şuursuzluk seviyesindeydi.
bir de bu arkadaşın meşhur "ben iki kadını birden seviyorum" savunması vardı ki evlerden ırak. neyse ki finalde hak ettiği sefilliği yaşayıp ekran başındaki bizleri bir nebze olsun rahatlatmıştır.
