Çırpı dalların çıplak ağaçlarına nispet yaparcasına duran çam ağaçları... Bir elinde tuttuğu çayı ile ağzında cigarası, önünde kesim makinesi, ortalık kağıt hışır dolu karman çorman işyeri... Keskin soğuklu bir günün aydınlığı... Yaşamak güzel şey. Adım atabilmek, nefes alıp vermek, dünyayı görebilmek... Eksikler tamamlanır, hainler kırılır; mitili attığı koltuğa süzük gözleriyle son kez bakacak olan pırasa bıyıklı, elbet bir gün cartlağı çeker. Biz Sadri Alışık gibi cem-i cümlesine selam sarkıtalım, dalgamıza bakalım. Nasılsa Ezrail, hepimiz gibi onların da babaannelerinin hamam tasının hatırını soracak. Yes orrayt :-).
