adam smith abimizin piyasanın kendi kendini dengeleyeceğini iddia ederken ortaya attığı o meşhur metafor. teoride arz ve talep dans ederken kimse müdahale etmesin, her şey yolunu bulur diyen iyimser bir yaklaşım.
bizim buralarda ise o el genelde market kasasında cüzdanımıza uzanan ya da ay sonu gelmeden maaşı buharlaştıran bir tokat olarak hissediliyor. piyasayı düzeltsin diye beklerken garibanın ensesine şaplağı indiren uhrevi bir güç halini almıştır.
