Peki bu aşağılık kompleksini doğuran şey nedir ilk akla gelen şey travmalarımızdır
travmalarımız bizde kompleks oluşturmuştur komplekslerimizde kibrimizi oluşturur gibi bir algı mevcut psikologlarda
Yanıldıkları nokta burası travmalarımız bizde kompleks oluşturmaz bizde yaralar açar ve gerçek yaralar kibirle kapatılmaz zira metafora göre yara varsa sen o yaranı kapatıp da saldırıya geçmezsin saldırgan istesen de olamazsın çünkü yaralısındır hem zaten travmalarından ötürü kompleksi olan adam merhametli olur zalim bir kibirli olmaz şöyle düşünün küçüklüğünde tecavüze uğramış bir kız çocuğu büyüdüğünde bu travması onu merhametli yapar başka tecavüze uğrayanlara üzülür
zalim yapmaz
aynı şekilde tecavüzcüsüyle karşı karşıya geldiğinde yıllar sonra dahi saldıramaz çünkü hala yaralıdır
Peki o halde kibri oluşturan komplekslerimiz travmalarımızın sonucu değilse nasıl oluşuyor
idealize edilmiş travmalarımız diye bir cümle kurabiliriz bunun için
birine saldırgan bir kibirle yaklaşmak için yaramazın olmasına gerek yoktur zaten yaramiz varsa saldırgan olamayız ama yaramız varmışçasına davranırsak hem yaramız olmadığı için saldıracak kuvveti buluruz hem de kibrimize meşruiyet kazandırmış oluruz
Peki idealize olmuş travmalarımız nasıl oluşur işte suçlu olduğumuz kısım tam burada başlamaktadır gerçek travmalarımızdan suçlu biz değiliz onun için gerçek travmalarda mazlum oluruz bu da bizi merhametli yapar ama idealize olmuş travmalarımız ise biz yapay bir travma bulmuşuzdur bu bizi yaralı yapmadığı için rahatlıkla saldırabilecek zalimliğe kavuşabiliriz egosal bir durumdur ve kendi kendimize oluşturmuşuzdur
travmaya tecavüz örneğini verdik idealize edilmiş travmalara da bir örnek verelim mesela kimse seni dinlemiyordur sen bunu dert edinir hırs yapar bir yerlere geldiğinde de kibirli olursun ya da gerçek Bir derdin vardır ama derdin on üstünden 5'tir sen ise bunu 10 üstünden 9 algılarsın travmatize edersin edersin edersin ortada gerçek bir travma olmadığı için bir intikam duygusu ile bir yerlere geldiğinde kibirli davranırsın metafora dönecek olursak da ortada gerçek bir yara olmadığı için de başkalarına saldıracak gücün vardır onun içindir ki hakikaten tecavüze uğramış kızlarımız feministler kadar kibirli ve zalim değildir aksine merhametli ve korkaktırlar çünkü feministlerin hiçbirinin gerçek bir derdi olmamıştır çünkü korku yoktur çünkü yara yoktur acı yoktur bunu siyasete de uyarlayabilirsin 1990'lardaki devletin Kürtler üstündeki uygulamaları ile şimdinin rahat yaşayıp kürtculuk yapanlarına bakabilirsin 90'lı yıllarda yaşamış hakikaten devletin zulmünü tatmış Kürtler şimdi Barış istiyor ama hiçbir bedel ödememiş hiçbir acı çekmemiş sadece kürtçülük yapan solcular ise hayır Barış olmasın kavga edelim Kürdistan kurulmayana kadar durmak yok vaveylalari ortalıkta söylemektedirler yani hakikaten kırılmis olan Kürt ile idealize edilmiş travma sahibi Kürt aynı şeyleri söylemiyor ilkinin travması onu merhametli yaparken ikincisinin idealize edilmiş travması onu zalim ve kibirli yapıyor türkçüler içinde bu geçerlidir aynısı
