Kralın hasta oglu yatağında iyileşmeyi beklerken, sokakta bir satıcı belirmis. Ey ahali, bir sandığım var. içinde ne olduğunu ben de bilmiyorum. Alan bir pişman almayan bin pişman.
Oglu almak isteyince baba reddetmiş, ama çok ısrar edince belki iyileşir diye almış.
Sandıktan güzel mi güzel bir kız resmi çıkmış. Bakmışlar, sormuşlar, komşu ülkelerden birisinin padisahinin kizi.
Kız bir soru sorar soruyu bilen evlenir, bilemeyen ölürmüş.
Baba kesinlikle reddetmiş, ama oglu o kadar çok ısrar etmiş ki, mecburen iyileşir belki diye yola koyulmuslar.
Kral demiş ki, nice erler burada öldü. Soruyu bilemezsen sen de ölürsün. Oğlan kabul etmiş ve kızın odasına girmiş.
Kiz: tepesi ü, üstü e, altı i. Bil bakalım nedir bu?
Oğlan cevap vermiş: elif. (Arapça ve kuranın ilk harfi)
