fizikçi değilim, ama hayal ederken, her bi galaksinin sürekli dalgalanması ve bulunduğu noktayı genleştirmesiyle toplam yüzey alanı sınırsız biçimde artan, kusursuz bi kürenin iki boyutlu yüzeyinin üç yahut dört boyutlu projeksiyonu olarak hayal ediyorum ben.
bana bu analoji mantıklı geliyor, çünkü hangi noktayı referans alırsanız alın, en uzaktaki ışığın dalga boyu, bulunduğunuz noktadan bağımsız olarak hemen hemen aynı değeri verecektir, hangi noktada bulunursanız bulunun kendinizi evrenin merkezindeymiş gibi yorumlayacaksınız.
