ikinci Yeni tayfasının en sert, en cool abisi. Hani Cemal Süreya falan şiirde "sevişmek" derken, bir adam sessiz sedasız gelip masaya oturur, bir sigara yakar ve bütün kederi, bütün yalnızlığı tek kelime etmeden hissettirir ya, işte o adam.
ilk başlarda "memleketim, milletim" diye takılsa da, sonra bir anda frene basıp kendi içine döndü. iyi ki de dönmüş. Zaten asıl piyasayı "Geyikli Gece" gibi efsanelerle salladı. O şiirler resmen Modern insanın Kafa Kâğıdı. Şehir kalabalık, herkes birbiriyle dirsek temasında ama herkesin kafası bambaşka bir gezegende. Uyar bunu çok iyi çaktı.
