Ümit Sayın’ın “Ben Tabii Ki”si çalınca her şey bir anda daha temiz, daha masum geliyor bana… O dönem şarkılar sadece kulağa değil, insana iyi geliyordu. Kalbin tam orta yerine değip günün tüm ağırlığını alıp götürüyordu.
Kısacık ama tam o tadı veren bir esinti işte. 90’lar gibi: sıcak, samimi, biraz hüzünlü ama hep umutlu.
