aylar yıllar önce buna benzer bir başlık görüp sözlükten gayrı resmi uzaklaşmıştım. aylar yıllar sonra (kaderin cilvesidir ki veli toplantısı esnasında sıradaki veliyi beklerken) aynı tür başlıkla karşılaştım ve yine entry giriyorum.
yine aylar, yıllar önce çok kez açıklamasını yapmaya çalıştığım; akıllardaki yanlışları meslek hastalığı olarak düzeltmeye çalıştığım ve bir işe yaramadığını gördüğüm için, tek tek ve kısa açıklamalar yazıp en azından içimi soğutacağım.
çok tatil: sen de okuyup öğretmen olsaydın.
çok para: keşke okuyup öğretmen olsaydın.
"40 dağka derse girip çıkıyonuz yorulduk deyonuz": keşke öğretmen olsaydın.
kendi çocuğunla ilgilenmek zaman zaman zor geliyorken, senin çocuğun gibi en kötü ihtimalle 100-200 tanesiyle ilgilenmek, üstüne üstlük bir şeyler öğrenmemek için resmen ısrar eden öğrenciye öğretmek için uğraşmak kolay geliyorsa keşke sen de okuyup öğretmen olsaydın.
evde kedi, dışarıda aslan kesilen; bacak kadar boyuyla kendini hayatı yiyip sindirmiş sanan, dünyanın sadece kendi etraflarında döndüğünü düşünen bir bina dolusu ergenle, mesai saati denilen kavramı sanki hayatlarında hiç duymamış gibi akıllarına esen her saatte arayabileceklerini, mesaj atabileceklerini ve üstüne cevap bekleyebileceklerini düşünen velilerle ağzını, terbiyeni, kaliteni bozmadan konuşabileceğini düşünüyorsan keşke okuyup da öğretmen olsaydın.
herkesin mesleği zor, ekmek aslanın ağzında. ama bir gün öğretmen temposuyla çalıştığınız zaman 3 günlük rapor almanızı gerektirecek işlerde çalışırken, oturduğunuz yerden, kendinizden başka kimseye faydası olmayan ama sanki dünyayı kurtarıyormuşsunuz gibi davrandığınız iş yerlerinizden bir zahmet öğretmenlere dil uzatmayın. sizi de o noktaya o veya bu şekilde bir öğretmen getirdi. nankörlük etmeyin.
