Boşanmak, çoğu zaman iki insanın hayatında kolay verilmeyen ama bazen en sağlıklı yol olan bir karardır. Birlikte yürüyemeyen yolları zorla birleştirmeye çalışmak yerine, herkesin kendi huzurunu ve geleceğini yeniden şekillendirmesi için bir fırsat yaratır. Elbette duygusal olarak yorucu, kimi zaman kırıcı süreçlerden geçilir. Hatıralar, alışkanlıklar ve kurulan hayaller bir anda geride kalmaz. Ama zamanla, bu kararın aslında hem bireysel özgürlüğü hem de ruhsal iyileşmeyi mümkün kıldığını görmek güç verir. Boşanmak bir son değil; çoğu zaman kendine karşı daha dürüst ve daha umutlu bir başlangıcın kapısıdır.
