13 asırlık türk dili için küçük ama konuşurları için büyük bir sorundur.
bu ingilizceden ithal bir kullanım "bekleme yapmak"la başladı gittikçe artıyor.
beni en sinirlendireni de "okuma yapmak" "okumakla okuma yapmak aynı şey değil tamam mı?" diyen arsızlar da var allaha havale ediyorum. ben ilgilenmiyorum bu konuyla.
onun dışında aklıma gelen başka bir yardımcı fiille kalıplaşmış olan ya da tek başına zaten çekimlenebilen ama inatla "yapmak" fiilinin kullanıldığı çok birleşik fiil var. mesela "park yapmak, iniş yapmak, tarz yapmak, manita yapmak, yol yapmak, geliş yapmak, gidiş yapmak, hafta sonu bir izmir yapmak (halbuki yapılmış zaten gidebilirsin izmir'e) kafa yapmak, olumlama yapmak, evlilik yapmak (yok artık), algı yapmak, gibi...
şu an bu kadar aklıma geldi de hepsini aynı anda düşünebilsek bunlardan inanılmaz derecede çok var. sanki "yapmak"tan başka bir yardımcı fiil yokmuş ve sürekli yardımcı fiil kullanmak zorundaymış gibi bir konuşma şekli ortaya çıktı. biz Türkçeye layık değiliz.
