paris te 5 sene yasadım. 20-25 yaş. o dönem benim kafa kırıktı. çok varoluşsal sancılar çekiyordum. geceleri uyuyamıyordum. kafam çok agır geliyordu.
gece üç dört paris sokaklarında tek basıma yuruyuslere çıkardım.
bugün 20 sene sonra istanbul sokaklarında tek basıma yürüyüşe çıktım. benzinlige yürüyüp sigara aldım şimdi. hiç korkmadım. kişisel devrim gibi oldu senyorita;) şehir sakin, bana ait gibi. paris, istanbul, ankara, izmir fark etmiyor. hep aynı guzelliklerde bu saatlerde. 20 yıl sonra bile..
