Oyuncuların tonlamaları, kapı gıcırtıları, yağmur sesleri, uzaklardan gelen bir tren düdüğü… Hepsi zihnimde birer sahneye dönüşüyor. Gözlerimi kapadığımda kelimeler resim oluyor. sesler mekana, nefesler duyguya bürünüyor. Görüntüsüz bir sanat ama belki de tam da bu yüzden daha büyülü, çünkü her ayrıntıyı kendi hayalimle tamamlıyorum.
