Bu şarkının Sibel Can yorumu Sezen Aksu’nun icra ettiği gibi modern değil, daha klasik, arabesk-fantezi çizgide ve içli bir yorum. Arap ezgilerinden beslenen Hicaz makamı havası taşıyor. içli, kıvrak, ama aynı zamanda büyüleyici. Sanki bir çöl rüzgarı, bir sarhoşluk…
Orjinalinde daha düz, ritmik ve modern vokaller kullanılırken, bu yorumda daha süslü, nağmeli ve daha alaturka uzatmalar/vibratolar var. Bütün enstrümanların sesini taşıyıp vokalin önüne geçmemeleride takdire şayan.
Sibel Can’ın “Daha yolun başındayım” şarkısından sonra en beğendiğim icrasıdır.
