aşktır istanbul. elinde ince belli çay bardağınla kız kulesine karşı oturduğunda, kulağında cıvıldayan minik bir serçenin* sözleri seni daha da bağlar bu nankör aşka. daha güzeli, daha iyisi, daha kalbine yakını yoktur ona alıştığında. merhametsiz, aldırmaz ve nankör bir sevgilidir ama sana karşı olduğu anlarda bile kopamazsın ondan, içine tutkunun zehrini akıttıysa eğer... bazen soluklanmak için bırakıp gidersin. tüm gidişlerine açıklamasız ve özlem dolu dönüşler eklenir. başlarsın sen de şarkı söylemeye o zaman: yarim istanbul, gel öpeyim gerdanından...
