imamoğlu efsanesi hızlı çöküyor. Gerçi AKP'li müdürlere ses çıkarıp burjuvaziye sadık Tüsiadçı teknotratlara sessiz kalanlar yavaşlattı ama. Şimdiye kadar 31 Mart-23 Haziran seçimlerinin sosyalist ve demokratik harekete rüzgar katacağı, sınıf mücadelesinin önünü açacağı yollu teorilerden de bir sonuç alınamadı. Çünkü Türkiye'de bir şey olacaksa bu sosyalistlerin ya da ileri sınıf bilinçli proleterlerin önderlik etmesiyle olacak. Bütün siyaset ve taktikler bunu sağlamak için olmalı. Doğru, kitlelerin güveni arttı. Ama bunu işlenmemiş mücevher taşı gibi kabul etmelisiniz. Efsanelerle, fenomenlerle, Erdoğan'a benzeyen yeni karizmatik lider arayışlarıyla vs işlenemez o taş. Sadece bir madencininki kadar ağır çalışma yoluyla. Burjuva-demokratlar harekete izin vermeyecek, önderlik etmek de istemiyorlar. Boşluk doğuyor ve bu boşluğu hızla doldurmalı. Çünkü burjuvazinin ve emperyalist bağlaşıklarının sadece devrimle bozulabilecek planları var. Ve halen burjuva-demokratların kazandığı belediyelere hareketi geliştirecek, işçilerin çıkarlarını koruyan çeşitli türden taleplerle gitmek ve en büyük miktarda sosyal-demokratik inançlı halkı onlardan koparmak gerekli. Bu onlardan beklentimiz varmış gibi yorumlanmamalı. Beklenti sorunu burjuvaziye iltica edilirse doğar.
