Okurunu kendi seçen kitaptır. ilk iki yüz sayfasını okuduktan sonra devam etmeye haliniz kalırsa kitap size kapılarını açmış, sizi içeri davet etmiştir. Her sayfası öyle derin ve güzeldir ki insan kitabı ikici defa okumaya korksa bile bu sayfaları özlediğinden tekrar cesaretlenir. Okuması zordur. Turgut özben'i ve selim ışık' ı anlamak ise daha zordur. Olric ise kitap içindeki başka bir boyuttur zaten. Yerini doldurabilecek bir kitap yoktur. O yüzden bitirdiğinizde sonsuz bir boşluğa düşersiniz. Boşluktan kurtulmak için tekrar okursunuz ama sonunda yine aynı boşluğa düşersiniz. Tutunamayanlar'ı okumak bir döngünün başlangıcıdır. Oğuz Atay'a karşı hissedilen takıntılı bir aşkın da başlangıcı olabilir.
