beni boğan ülke. artık bu ortadoğu zihniyeti, bu varoşluk beni o kadar çok boğuyor ki, ülkeye olan sevgim, inancım bile gitgide azalıyor.
düşük ıqlu insanlara katlanmak zorunda olmak ve bunlardan hayatın hiçbir noktasında kaçış olmaması, artık tahammül sınırlarını zorluyor. haksız bir şekilde bir yerlere gelen insanların havası, zenginlerin görgüsüzlüğü, sizden üstte olan herhangi bir vasfı olmamasına rağmen sizi ezmeye çalışması ruh daraltıyor. 3-5 kuruş için çakallık yapanlar, ufak hesaplar peşinde koşanlar sıkıyor. herkes birbirini nasıl siksem peşinde ve işin acı tarafı onlar gibi olmayanlar sistemin dışına itiliyor.
türkiye'nin en büyük 4.şehri sayılan bursa'da oturmama rağmen, adam gibi mekan olmaması. ufak bir örnek vermek gerekirse, jazz müzik yapan bir (1) tane bile mekan olmaması. bunun yanında sağına baksan nargile kafe, soluna baksan ciğerci. birbirinin kopyası mekanlar, her taraf ortadoğu zihniyetinden çıkma, ciğerci, künefeci, dürümcü, nargileci. ya hadi jazz çalan falan yeri siktir ettim adam gibi alkol içeceğin mekan sayısı bile çok az. sağda solda apaçiye maruz kalmama ihtimalin sıfıra yakın.
