251.
-
herkes susarken
o derin sessizlikle konuşuruz
iyimiz, kötümüz çakışırken
yüreğimizle soruştururuz,
günışığında büyürken varoluşumuz
kalp atışına işler ruhumuz
içimizde inleyen melodiler
der ki her daim ona borçluyuz,
susar mı sanki yaşanmışlar
ona doğru koşarken ruhumuz
bize veda ederken beden
kabir olacak ara bulucumuz,
ömür sunulurken mutluyuz da
neden o denli zordur yok oluşumuz
hem davetlidir her güzel amel
orda bulur kendini huzurumuz...
