güzel manzaralara sahip, sonu bilinmeyen bir yoldur aşk.
biraz korkarsın o yolda yürürken. ama öyle güzel manzaralar vardır ki o güzergahta, hayatında bir kere daha belki de bulamazsın. hiç tadılmadık, aşina olunmayan duygulara gebedir o yol kimisi güzel, kimisi hüzünlü.
ve gözlerin kör olur, kulakları sağır dilsiz bir ahraz olur, yürümeye devam edersin; sonu her nereye çıkarsa çıksın diyerek.
bazen yaşlandırır insanı, bazen gençleştirir.
ama tadılması gerekir, unutulmaması, yaşanması gerekir.
bana bunu unutmak üzereyken hatırlattı bir kadın.
uzağımda da olsa şuan..
sadece bu hisleri yaşattığı için dahi teşekkürü hak etti. varsın kavgalarımız olsun, kimi zaman uzaklaşmış olalım.
bunların yanı sıra beni mutlu etti mi? ediyor mu? evet. bitmiştir.
