20 yıldan fazladır iktidardan uzaklar. Bundan dolayı ihale-rant-kadrolaşma-sermaye oluşturma gibi matah olmayan geçici işlere odaklanmadılar.
Daha rahat bir yaşam alanları ortaya çıktı. Tek parti iktidarına karşı muhalif bir dil geliştirmek yerine 70 yıllık marşlar, statik fikirler ve üzerine tek şey katılmayan siyasi argümanlar ile iktidardan uzak kaldıkları bu dönemi geçirdiler.
Kemalizmi benimseyen gençliğin ekseriyetine bakıyorum da fikri ve siyasi tartışma düzeyleri "vatan satılıyor" "atatürk ilkeleri" sözlerinden öteye gidemiyor. Tartışma ve karşı çıkma argümanlarını 80 yıllık ezberden yapıyorlar. Entelektüel olarak daha yetişkin bir neslin gelmesi için tüm imkanlar varken; onlar maalesef siyasi hınç ve nefretle modernizme ayak uydurmuş sönük ve kökü olmayan bir yaşam inşa ettiler.
Ben kemalist olduğunu iddia eden cenahın bu süreçten daha nitelikli çıkmasını hep umdum. Okuyan, yazan, sanatsal bir dil kurup ülke adına üretebilen muhalif bir jenerasyon bekledim. Ama maalesef ortaya çıkan tablo seviyesi yerlerde bir siyasi dile sarılan gençlik ve orta yaş düzeyi oldu.
Bunu bir eleştri olarak alıp hemen bana ilke inkilap vatan edebiyatı yapacaksanız; dediklerimde haklı olduğumu anlayacağım.
Bu bir eleştri değil. Ülkenin potansiyeli en yüksek kesimlerinden birinin kendini harcamasına olan üzgünlüktür.
