kim kime dum duma bir ortam. kargaşanın canlı kanıtı. ilk defa gittiğimde, metrodan yukarı çıkıp etrafa şöylece bir baktım. bilmediği bir dünyaya kazara düşmüş bir uzaylı gibi hissettim kendimi. kullanacağım firmaya ait yazıhanenin nerede olduğunu bilmiyor olmam çok büyük bir handikaptı, zira peronlar o kadar uzuyordu ki, bir uçtan bir uca giderek aramak yapılacak bir iş değildi. neyse ki zor da olsa telefonla firmaya ulaşabilmeyi bir şekilde başardım. yeşilçamda hep istanbula ilk gelenler hep haydarpaşadan çıkıyorlardı, deniz manzarasını görünce seni yenecem istanbul diye efeleniyorlardı. sıkıysa aynısını bayrampaşa otogarı için yapsınlar. hadi!
