Kendimi biraz da olsa yaşadığım dünyadan alıp götüren eylem. iyi ki var kitaplar. dünyada bulamadığım şeyi oralarda buluyorum. Hikayenin bir yerine oturtuyorum kendimi. Onlar olayları yaşarken bende merakla dinliyorum , gözlemliyorum. Kimi Zaman Onlarla arkadaşlık kuruyorum , onlara güveniyorum. Her bir sayfayı geçtim mi hem Mutlu oluyorum başka bir olaya geçeceğim diye , hem de hikayem bittiği için üzülüyorum. Her şeye rağmen normal hayatımda bulamadığım güveni , mutluluğu ve anlayışı kitaplarda buluyorum. Kısa bir süreliğine de olsa beni içine alıyor ve beni oraya aitmişim gibi hissettiriyor. Böyle bir alışkanlığım olduğu için sevinmeli miyim yoksa ait olduğum yaşamda böyle şeyler bulamadığım için üzülmeli miyim ? Kafam bugün yine karışık. Mutlu olmak varken yine bir şeyleri sorguluyorum. Bir çıkış yolu bulmak için yine çözüm arıyorum. Tek başıma bu yükü kaldırmaktan çok yoruldum.
