Abi 24 sene oldu gideli?
O uğursuz pazar günü Nefise'nin ağlayarak içeri girdiğini hatırlıyorum.
"Kızım ne oldu" diye ayağa fırlamıştı annesi Münire Teyzem. Anne yüreği kimbilir aklına neler geldi?
Hıçkırmaktan cevap veremiyordu Nefise...
Ben Mete ile kağıt oynuyordum. Donmuş kalmıştık hepimiz.
içini çekip sonunda söylemişti "Uğur Mumcu'yu öldürmüşler" diye...
"Ayy... " diye feryat atmıştı Münire teyze.
Ama unutamadığım tepki inci'nin ki oldu. Daha az önce ablasının başına bir şey gelmiş olmasından endişe eden çekik gözlü arkadaşım, daha Nefise'nin içeri girdiği sokak kapısını kapatamadan, tam da koridorda, kapının önüne dizleri üstüne çökmüş- çökmedi de düştü adeta- ağlamaya başlamıştı.
inanamıyordum...
Daha geçenlerde HBB'de (o zamanın televizyon kanallarından) Hasan Mezarcı ile katıldığın tartışma programında nasıl da canına okumuştun.
Cumhuriyet'teki köşende "Kürt Dosyası" adlı kitabının hazırlıklarını yaptığını yazıyordun.
Koştuk televizyonu açtık ve gerçekti.
O ana kadar "Belki yaralıdır, kurtulur" şeklinde aklımdan geçen ihtimaller renault arabanı görünce tamamen yok oldu.
Öyle patlatmışlardı ki bombayı bedenin arabanı park ettiğin duvarın ötesine parçalanarak gitmişti.
Gözlüğün bir taraftaydı.
Son bir içgüdü ile aileni evde bırakıp arabayı çalıştırmaya gittiğin için onlar kurtulmuştu.
Benim bilinçli bir birey olarak gördüğüm ilk gazeteci cinayetiydi.
Abdi ipekçi öldürüldüğünden çok küçüktüm. Sadece anlatılanları hatırlıyordum.
Kamil ve Sami Başaran'ı, Çetin Emeç'i de biliyordum ama o zaman bunun başka meseleler yüzünden olduğuna inanırdım.
Sadece gerçekleri söylediği, daha kötü şeyler olmasın diye uyardığı, Atatürkçü, devrimci, kemalist, yurtsever diye öldürüldüğünü gördüğüm ilk insandın.
Bu ülkeye bu kadar düşman olunur muydu?
Oysa bunlar daha neymiş ki?
En yaşlımız 23 yaşında insanlardık henüz.
Ama bugün 23 yaşında olanlardan farklı bir kuşaktık. Daha iyi olduğumuz anlamında değil ama daha farkındaydık her şeyin.
Şimdi ki genç nüfusu depolitize ettikleri için gençleri suçlayacak değilim.
Ama biz daha özgür bir ortamda yetiştik, daha korkmadan...
Şimdi ki gençler nasıl ezildiklerinin farkında olmadan geçiyorlar press makinasından.
24 sene olmuş demek Uğur Abi?
Ölümünü öğrendiğim yaştan bu yana bir o kadar daha yaşamışım.
Artık kendi çocuklarıma anlatıyorum seni.
Tam 24 senedir bir gün bile atlamadan, çıkarmadan cüzdanımda saklıyorum yeminini...
inşallah da bu yemine sadık kalarak geçer ömrüm
- Atatürk'çüyüm
- Cumhuriyet'çiyim
- Laikim
- Anti emparyalistim
- Bağımsız Türkiye'den yanayım
- Özgürlükçüyüm.
- insan Hakları savunucusuyum
- Terörün, yobazların, hırsızların, vurguncuların, cıkarcıların,düşmanıyım
