boktur. benim okuduğum lise fena değildi. gerçek bir anadolu lisesinde okudum. sonradan olanlardan değil. fakat hiç çalışmadım. notlarım berbattı. zorla mezun oldum. bilgisayar mühendisliği kazandım. matematiği fiziği sevmem. aslında severim fakat yapamıyorum. yapar mıyım? yaparım ama uğraşmıyorum. neden? o kadar iğrenç anlatıyorlar ki, düzgün bir dille anlatmak yerine matematiksel terimleri kullanıp çorba yapıyorlar işi. üniversitede fizik hocası derste tahtaya yazıp geçiyor. matematik hocamız iyi fakat konu çok atlıyor. çünkü yetiştiremeyecek bunu yapmazsa. programlama dersinde yüzeysel bilgi verip basit 2 örnek çözüp bizden 50 kat zorunu yapmamızı bekliyorlar. sistem işlemiyor. bilgisayara ilgim olduğu için bölüm derslerine önceden kendim çalışıyorum ve kendimi geliştirmeye çalışıyorum. çünkü üniversitelerde eğitim yok. her şey sana bağlı. hocalar bile siz yapacaksınız biz değil diyorlar. böyle bir sistemdeyiz. herkes başkasına atıyor topu. okullarda mantık öğretilmiyor, formül ezberletiliyor. çoğu okulun laboratuvarı bile yok. hocalar ders anlatmaktan bıkmış gibi ders anlatıyor. birçok insan şu işte para var diyip o mesleğe yöneliyor, ilgi alanım ne falan diye düşünmeden (bkz: mühendislik). amaçlarına ulaştılar. istedikleri nesili yarattılar. üretici değil tüketici bir nesil oluştu. ama ben bunlardan olmayacağım.
