Geleceğimize korkuyla bakarak yaşadığım güzel ülkem!!! Artık elime telefon almaya televizyonu açmaya korkar oldum. Her an nerede kim ölecek acaba diye yaşıyorum. Mutlu bir habere hasret kaldık. Her gün ölüm,taciz,cinayet,kadın şiddeti... Biz nasıl bu kadar kötü insanlar haline dönüştük. Evet dünya siyasetle dönüyor ama artık insanların ölmesine tahammül edemiyorum. içim almıyor!!!
Ölümün her an karşımıza çıkabileceği bir ülke olmamalıyız!!! Sadece kınamanın ötesine geçilmelidir. Her alanda farklı bir adım atılma ve tekrardan biz olarak birlik içinde yaşamalıyız. Öldürmeden,ayrıştırmadan,ötekileştirmeden.
