küçükken hayvan gibi yaptığım eylem.e noldu,hayvan gibi bir hayalgücüm oldu.
bana hayal kurmayı öğretti.o karakterler bana empati yapmayı öğretti.ama bu iyi bir şey miydi? sonradan hayal kurmanın o kadar da iyi bir şey olmadığı öğrendim.çok arkadaşım olmadı hiç bir zaman.duygusal birisi oldum okumak sayesinde.sanki başkalarının görmediği şeyleri görüyormuş gibi hissetmemi sağladı.
sanırım çalışmadan sınavlardan çalışanların aldığı puanlarda daha fazla puan almam bu yüzdendi.bunu okumama bağlıyorum.ama artık okumuyorum.
çocukluk döneminde okumak yetişkinlik döneminde okumaktan daha önemli.sikimsonik şeyler okuyup ben kitap okuyorum da dememek gerek.
