1) iftitah tekbiri: namaza başlarken tekbir almak demektir.
2) kıyam: namazda ayakta durmak demektir.
3) kıraat: namazda ayakta iken biraz kur'an okumaktır.
4) rükû': namazda eğilmektir.
5) sücûd: rükû'dan sonra ayaklar, dizler ve ellerle beraber alnı yere koymaktır.
6) kade-i ahire: namazın sonunda "ettehiyyatü" okuyacak kadar oturmak demektir.
3 numaralı maddeye dikkat edelim. tilavet demiyor kıraat diyor. bu iki kelime türkçeye okumak olarak çevrilse de, farklı manalar içermektedir.
bir kitap hem kıraat edilebilir ve hem de tilavet edilebilir. tilavette sesli okumak şarttır, sesli olmayan hiçbir okuma tilavet sayılmaz. tilavet başkalarına duyurmak için gereklidir. fakat okumada aslolan kırattır. kıraatte sesli okumak şart değildir, yeter ki okuduğunun manasını anlasın, ne demek istediğini kavrayabilsin. örneğin bir karikatür tilavet olunamaz ancak kıraat edilebilir. keza çivi veya hiyoroglif yazısıyla yazılmış, dillerini de bilmediğimiz antik tabletlerdeki yazılar tilavet olunamaz ancak kıraat olunabilir. demek oluyor ki kıratta asıl olan manasını keşfetmektir, sesli veya sessiz olması önemli değildir.
tilavette de asıl olan sesli telaffuzdur, sesli olmayan hiçbir okuma tilavet sayılmaz. bir kimse bir metni hem sesli okur ve hem de manasını kavrarsa kıraat etmiş olur. peki biz namazlarımızda kıraat mı ediyoruz yoksa tilavet mi, sizce ?
