empatisizlikten kavrulan bir dünyada insanın başın gelebilecek en büyük lanettir. övündüğümden falan değil, sadece her şeyin farkında olduğumdan diyorum bunu. çevremdeki her şeyi seziyorum, en ufak kızgınlığı, tüm agresif düşünceleri, hüzünler, kederleri, duygusal yaraları, huzursuzlukları, haksızlıkları kimi zaman görmeden de sadece insanların bir mimiğiyle bütün hikayeyi okuyabiliyorum ve insanlık birbirine zarar vermekten başka bir halt yapmadığından oradaki negatif enerjiler adeta ok gibi bana saplanıyor. keşke bu kadar farkında olmasaydım her şeyin. istemiyorum algılamak, karşıdakini hissetmek, onun hislerini kendinmiş gibi kendime vakumlamak istemiyorum, ama elimde değil, ve bu yüzden kalabalıklardan uzak duruyorum çünkü insanlar arttıkça birbirlerine zarar verme ve agresif düşünceler oluşturma oranları da artıyor. kaldıramıyorum, uzak duruyorum.
