Önceden belirlenmiş sistematik herhangi bir yapıdır. Fakat meselenin özü ülkenin geleceğidir. işte durumun ciddiyeti burda yatıyor.
Ufak değişikliklerle yapılan göz boyamalar, düşünmemeyi öğütleyen merkez, bunun uygulayıcısı öğretmen ve idareciler, yamalı bohçanın uyutamadığı bir gençlik bir öğrenci kitlesi..
Bilgiye ulaşımın bu kadar kolaylaştığı bir zamanda hala geleneksel uyutma yok sayma sindirme politkasıyla eğitim politikası yürütemezsiniz.
Bu çocukların bireyselliğine saygı göstermelisiniz.
Düşüncelerine saygı duymalı sorunlarını su yüzüne çıkarıp konuşmalısınız.
Ne düşündükleri mantıklı ve akılcı bir yolla tartışılmalı.
Rehberlik mekanizmasının önemi kavranmalı.
Öğrenciler daha iyi kişisel rehberlik imkanı bulmalı.
