''ayıp, tü, kaka'' diyip geçenler ne kadar arttıkça bu olayın sosyal hayatımızda gerçekleşmesi oranı daha artıyor anasını satıyım. ilişkinin karşı tarafındaki kişiye toplum ne dayatmış ona bi bakalım:
kadın için :
karşısında ergenlikteki tecrübesizliği ileri yıllarda daha da bir azmış olan, okul-asker-iş-evlilik-araba-ev-çocuk-yazlık döngüsünde ömrünü tamamlamayı bilinç altına sokmuş, en azından evlilik kısmına kadar her türlü tecrübeyi sıkıştırıp o kısa süreye sokmaya çalışan erkek
erkek için :
karşısında kendini fark etmeye başladığından beri aslında ne kadar çok baskı yeme ihtimali olduğunu gören, bilen ,buna bir çözüm olarak bi savunma üreten, çoğunlukla (atlama yani güzel kardeşim) kurduğu hayal dünyası ile yaşadığı gerçeklik arasında kalmış, ergenlik zamanında milli takım forması amacıyla bakılan, sonrasında bekaretine göre namus seviyesi ölçülen kadın.
şimdi söyle bana bu iki saçmalıklarla dolmuş cins arasında gerçekten sağlıklı, sadık, güvenilir birşeyler çıkacağından emin misin? karşındaki cinsinde nasıl özelliklere sahip olduğunu bile bile ona bütün güvenini verebilecek misin?
yoksa '' yok yeaa ben evlendim zaten. öyle işler bana gelmez'' diyip sadakat ve güvenini bir kağıt parçası bir nikah memuruyla mı tapulayacaksın?
yoksa ''o böyle biri değildi'' diyip bal gibi bildiğin gerçeği kendine defalarca inkar ettirişine mi aglayacaksın?
