sanki son dönemlerde eleştiri ve diyalog konusunda ciddi sıkıntıların yaşandığı ülke. politika olsun, futbol olsun, başka bir konu olsun: karşıt görüşler arasında artık çok ciddi uçurum var. karşı tarafı saygı çerçevesinde eleştirseniz bile çok şiddetli tepkiler alabiliyorsunuz. özeleştiri zaten hiç yapılmıyor.
insanlar artık diyalog kuramıyor. düşüncesini, eleştirisini dile getirmekten çekiniyor. sanki hep delikanlılık gösterişi, sert çıkışlar prim yapıyor. karşılıklı öfke harpleri yaşanıyor ve saygı çerçevesi içerisinde karşılıklı eleştiriler yöneltilemiyor, doğru olduğu bilinse bile bazı şeyler söylenemiyor.
korkuyoruz. düşüncelerimiz ölüyor ama kendi güvenliğimizi düşünerek sesimizi çıkarmıyoruz. ters giden, yanlış olduğu belli şeyler görüyoruz ama " ya kötü bir şey yapılırsa ? ya güçlü ama kötü bir adamsa ? " diye düşünüp susuyoruz. şüphesiz ki içinde olduğumuz bu atmosfer düşündürücü ve karamsardır. ve belli ki uzun süre boyunca başımızı çevirip susmaya devam edeceğiz. içimizde volkanlar patlayacak ama sesimizi çıkarmayacağız. yazık...
