çok derinden bir iç çekerek ah ahhh diyorum... o hengâmesine, o kargaşasına rağmen inanılmaz çok seviyorum istanbul’u. istiklal, beni benden alıyor. çok bir başka seviyorum bu caddeyi. ki ne zaman istiklal’e gitsem çok mutlu oluyorum, acayip iyi ve özgür hissediyorum kendimi. hele ki o kalabalığın içine karışıp kaybolmak...
“dünyada istanbul’u istanbul’da taksim’i taksim’de istiklal’i tek geçerim.”
