turgut uyar

entry1190 galeri ses1
    656.
  1. Yaralı Olduğunu Sanan Birisinin Hüznüne Gazel adlı şiiri sarsıcıdır. gecenin ortasına güm diye oturur.

    Şehir birden başladı, sol tarafta hendekler
    işportacılar, dükkancılar ve akşamüstüne gidip gelenler
    ve onun hüznü vardı
    Şehirler olsun varsındı ve manavlar kapansındı.
    evlerin ince bir buğuya, bir cinselliğe kapansındı
    ve onun hüznü vardı
    Aksaçlı ortodokslarla dövüşken çocuklar.
    aşk romanları ve trafolar ve “Sen ne güzelsin”ler
    kendilerini bitmez sansındı
    Nalbantlar resamlarla ve bütün tarlalar çarşıda.
    hele yılgınlıklar bir sabah temizliğinde
    ve bir coşkudan artan sarı bir şeyler vardı
    Bir yitik gibi yüceden, bir anı gibi bir sancıdan
    ve onun hüznü vardı
    “Her şey atılıyordu. Bitmiş sigaralar. otobüs biletleri. kullanılmış pamuklar muayyen zamanlarda. tarifeler. yaz gümrükleri. gazocağı iğneleri. kötü çıkmış resimler. bir yatma. bir evin oniki yıllık badanası. bir tarih kitabı. kazanılmış bir savaş ve sonucu. bir anlamsızlık. ölü bir çocuk ve pabucu. kibritler. sinemalar. Ve.”
    onun hüznü vardı
    Ah ellerim, ah beni hatırlayan herkes
    Bir kötü romanda beşinci kişi gibiyim falan
    ve beni tanımayan herkes
    Ben aranan bir şeyim bir parça analjezik.
    sesim dükkânsızlığın sesidir bir parça aralık
    tahta kepenkli tahta kepenksiz bir parça aralık
    Sokaklarda.
    Havralarda.
    Yataklarda.
    Dünyada.
    ve onun hüznü bir haydudun hüznüdür
    biraz da kendinin yaptığı.
    0 ...