Zaten sırf "yemek için yenilir", istek yok, aç da değilim çoğu zaman. Ki, genelde yemekten fazla derin derin düşünülür. Hazır sessiz ortamı bulmuşken...
Ayrıca zamanla yemenin bir anlamı da kalmadı, her şeyin tadı aynı gibi, sıkıcı gibi. Sırf ihtiyaç olduğu için yiyorum. Çoğu zaman akşam yemeğini atlıyorum hatta. Uyuyorum.
