onca şiiri ve yazısıyla kendisine bir "yer" arayan gezgin, göçebe... Uyar'ın bir şiirinde şu ibare geçer;
"Ben! Çocukları sevdim yaşadım.
Dünyaya alışamadım
Kuru güller gibi yersiz ve inceydim biraz.
Hep bunu duydum. Bunu yaşadım.
Özellikle "kuru güller gibi yersiz ve inceydim biraz" tabiri çok önemlidir bence; Bir yerde olan ama o yere ait olmayan, olamayan bir "şey" anlatılır. işte bu "şeyleşme" dediği uyar'ın bizzat kendisidir. Dünyaya alışamama durumuysa "yersiz" olma durumunun en acı, en net izahıdır.
