giderek gerginleşen gündemi ile 1980'lerdeki karmaşaya doğru koşan güzel ülkedir. bu o kadar kirli bir oyun ki sussak bu topraklara ihanet etmiş olacağız, yazsak ''ötekileştirdi'' diyecekler. bir başlangıç olacak bu ülkede, tabi her başlangıcın bedelleri olur. bu bedel ise o kadar ağır olacak ki, altında kalacak çok kesim var.
ben bu ülke adına bir şeyler yapılması gerektiğini hep savundum, herkesin yaptığı gibi. artık imkanlar geniş, insanlara ulaşmak kolay. şimdi kalemimle, kendimce olan bilgimle tecrübemle bu ülke çocuklarına bir şeyler verme amacındayım aynı zamanda öğrenme sürecim bitmedi ve bitmeyecek de. şimdi elimde kalem var, ancak yeri geldiğinde kalemimi bırakıp bu topraklar için elime silah almayı, almam gerektiğini de iyi biliyorum; ayrıca antimilitarizmin denen olgunun pasif halkları eşekleştirme projesi olduğunu da.
çünkü geçmişin esaslı ve dürüst kamu oyu önderleri ve kendisinin toplumuna karşı sorumlu olduğunu düşünen her yazar, çize, düşünür ve ya herhangi biri önce bilgiyle yani kalemle, yeri geldiğinde ise kılıçla mücadele vermekten geri durmamıştır.
rabbimden dileğim elimizden kalemler kitaplar düşmesin. elimiz kılıçlara, silahlara gitmesin. işin içine mecburiyet girerse bu topraklarda onurumla ölmeyi diliyorum allah'tan. çünkü bu ülke gerçekten feci bir şekilde olsa da ölmeye değer.
allah sonumuzu hayretsin.
