ayrıldığı kızın daha sonra çok zengin olması ( miraslar kalması ) tuhafına gitmiş yazar. hayat ne garip, kuşlar böcekler falan demiş..
ah be abicim, sen eşinle tek göz bi odada bir kuru ekmek bir kuru soğan ile mutluysan ve eşin sana baktığı her an gözlerinin içi gülüyorsa, inan bana ne arsalar , ne katlar , ne yatlar , ne de en baba arabalar da gözün olsun? senin gözün, sana ışıl ışıl bakan sevdiceğin de olsun.
çok zengin olup, huzursuz bir yalıya girmek mi keyiflidir?
orta halli olup neşeli bir eve girmek mi?
inan bana boş iş hepsi.
beraberlikteki en önemli şey huzurdur. kimisi bunu atatürk resimli küçük kağıt parçacıkların da arar. kimisi ise cüzdanın da taşıdığı sevdiceğinin kırışık resmin de arar.
huzur olsun yeter. huzur parayla olur diyorsan bunun da tartışmasını 5 saat 60 dakika yapabilirim.
nah oluyor afedersin.
çünkü huzur, paylaşmakta gizli, huzur anlaşabilmekte gizli, huzur kötü günde beraber olabilmekte, huzur aşkın hiç bitmemesinde gizli. huzur, çok zengin olup uzun bir masanın bi ucuna oturup kahvaltı da değil, huzur yanan sobanın etrafında ailecek oturup yemek yetmekte gizli. o sobanın tavanda çıkardığı ışıl ışıl alevleri seyretmekte gizli.
zenginlik güzeldir, hoştur ama her zengin mutlu değildir. mutlu olamamasının sebebi ise anlaşamadığı bir eştir. anlaşamadığı bir anne, anlaşamadığı bir baba dır.
özetle sen eşinle anlaşıyor musun? çocukların mutlu mu? ohh mis işte, kır dizini otur sofraya, gerisi masal dünyası aga.
