cok boktan bir ulke. evet kesinlikle oyle. medyasiyla yargisiyla guvenlik hizmetleriyle kisaca zihniyetiyle bu yuzyilin toplumu olmayan ulke.
henuz yirmili yaslarda, hayata karsi en hevesli olmasi gereken yillarda o vatandasina - bana- en buyuk hayalkirikligini yasattigi icin butun duygusal ve manevi reflekslerimi kaybettigim ulke.
oyle bir ulke dusunun ki gundemini, gerceklerini karikatur dergilerindeki haberlerden ogreniyorum. medyada korkunc bir bilgi enformasyonu olmasindan kaynaklaniyor bu. hayir sadece medya falan degil her sey ya her sey..
sucu olmayan avukatlarin tutuklanmasi.. katibeyi rehin alan hakimler.. taciz edildigi icin polise giden kadina sevisme teklif edilmesi.. bok yerine konmadigi icin surekli iscilerin olmesi.. her turlu yolsuzlugun askeriyede emniyette vs bircok kurumda mubah sayilmasi.. insanlarin ozgurlugune ozel hayatina asla ve asla götum kadar anayasal ve toplumsal sayginin duyulmamasi.. on uc yasindaki kiza yirmi bes kisinin tecavuz edip o kisilerin baklava calan cocuk kadar(!) ceza almamasi.. gercekten ama gercekten demokrasinin d sinin ulkede ne yasalarda ne de zihniyetlerde yasamiyor olmasi.. odtulu ogrencileri elestiren ve twitter da ' her vatansever gunde bes vakit abd ye dua etmelidir.' diyebilen insanlarin polis akademisinde ogretim gorevlisi olabilmesi..
daha onlarca, yuzlerce olmasi gerekenin tam aksi toplumsal, yasal olaylarin yasanmasi..
ve benim açımdan en dramatik olanin da bazen kendimi gercekten bir kabusun ortasinda hissediyor olmam..
tarihin kayip nesli olmaktan korkuyorum sozluk...
