12 şubat 1920 tarihinde fransız işgalinden halk direnişi ile kurtulan ilimizdir. ve her sene 12 şubat haftasına girildiğinde bu şehirde bir hareketlilik alır başını gider. 2004 yılına dek 12 şubat kutlamaları silahlı olarak kutlanırdı. ve ilginçtir ki yaş sınırı da yoktu. şimdi bir şehir hayal edin. yılın belli zamanlarında bu şehrin her mahallesi delikanlılarına ve çocuklarına yöresel 'çete'* kıyafeti giydirsin ve çocuklarda evdeki av tüfekleri ve tabancaları kuşanıp gruplar halinde şehrin en işlek caddelerinde havaya ateş açsın. 2004 yılına kadar bu söylediklerime hiç bir yaptırım uygulanmıyordu. işin ilginç tarafı ise o kadar silahın serbestçe ateşlendiği bir ortamda herhangi bir şiddet olayı da vuku bulmuyordu.
ben bu şehirde elimde tüfek, belimde 1 tabanca ve atadan kalma kılıç ile at üstünde valiliğe girebilmiştim 12 şubat 2003 te. muz cumhuriyeti gibi değil mi? ama öylesine coşkulu kutlanan başka bir yerel kurtuluş bayramı da görmedim hiç.
evet, yukardaki olaydan da rahatça anlayabileceğiniz gibi çok absürt bir memlekettir kahramanmaraş. insanlarının yarısı bilinçsiz ve cahil, diğer yarısı ise cevherdir. edebiyata birçok şair ve öykü yazarı kazandırmıştır. seçimlerde her zaman sağ partiler çoğunluk olarak çıkar sandıklardan. belediyesi çalışmaz fakat insanlar da şikayet etmez. yolu olmayan yerlerin kaldırımları vardır. ve her yer park ve bahçedir kahramanmaraşta.
dondurmasını mutlaka deneyin. ama yerinde deneyin. maraş dondurması olsa bile k. maraşın dışına çıkıldığında tadı değişiyor.
paça çorbası ve içli köftesi de muazzamdır bu şehrin. ama sarımsağı abartmayın lütfen sevgili paça severler. sonra iğrençsin ibne deyince kızmayın.
kuzeyi dağlık ve ormanlıktır. ve bir sürü dere falan vardır.
burada okumaktansa gezilip görülmesi gereken bir şehirdir.
