Kürtçe bir dil değil, lehçedir: Konuşma tarzıdır, şivedir...
Zaten olaya tarafsız bakan tüm dil bilimciler de aynı şeyi söylerler. Diller bir takım insanların zorlamasıyla ortaya çıkmaz, onlar kendi yapısını oluştururlar.
Tarih boyunca büyük devletlerin altında yaşayan Kürtler, hiçbir zaman bir ulus olamadılar. Bu yüzden bir dilleri de olmamıştır. Beraber yaşadığı milletlerin dillerinden hep bir şeyler kapmışlardır: Türk'ün dolması, Kürtçe'de 'dolme' olmuş, elması 'alme', şekeri 'şekair', babası 'babo' veya 'bave' kılığına girmiş. Bunun dışında Arapça'dan, Farsça'dan, Ermenice'den de yüzlerce, binlerce kelime alınmıştır...
Bir başka önemli mesele şu ki; bir dili başka dillerden ayıran özellikler arasında, sayı kümelerinin farklılıkları geliyor. Yani hiçbir dilin sayılar zinciri, başka bir dilin sayılarındaki kelimelere benzemiyor...
Mesela biz: 'Bir, iki, üç, dört' diye saymaya başlıyoruz... Fransızlar 'ön, dö, trua, katr,' ingilizler 'Van, tu, tri, for,' Ruslar 'odin, dva, tri, çetire' Araplar, 'vahit, isneyn, selas, erbaa' diyerek sayıyorlar... Dünyada sayılar kümesi olmayan tek 'dil' ise ne tuhaftır ki Kürtçe'dir. Fars milleti, yani Acemler, sayıları nasıl sayıyorlarsa Kürtler de onlar gibi ağızlarını açıyorlar: 'Yek, dü, se, çahar...'
Dil esaslarına da bakarsak, cümle çatısı, öğe diziliminin Türkçe ile aynı olduğu görülür...
