Babam biz büyürken hiç yanımızda olmadı. Çok az görürdük onu ayda bir kez gibi. Geldiği zamanlarda yorgun olurdu, dinlenmesi gerek diye annem konuşmamıza, oynamamıza izin vermezdi. O da hükümet oluyor sanırım. Bizi geçindirmek için gerekli parayı kazanmak için çalışan babam evde babadan başka bambaşka bi'şeydi. Herşeydi, ekmekdi , huzurdu, güvendi. Ama en çok eleştirilendi.
Babam akraba eş dost ve hatta anne babasına karşı en küçük bir saygısızlık etmemesine rağmen hep taviz veren hep alınan olmuştu. Annem bu durum hakkında duruma göre tepki verirdi. Mesela amcam çalışmıyordu, miskin insanlara para yardımında bulunmak dahi gereksizdi ama dedem yaşlıylı ona bakmak zorunluydu. Yinede bütçeyi delmenin ne alemi vardı. Kardeşinden aldığı borç para engellenemeyen develüasyonda hemencecik dolara çevrilmiş ve bu durum bize 2 ay sonra haber verilmişti.
Tam borcu kapattık diye sevinirken iki misli borçla karşılaşmıştık. Hemde en yakınımız tarafından yediğimiz kallavi kazıkla.
Babam kardeşe hıyanet olmaz diyerek borcu bir şekilde ödemiş bu durum unutulmuş biz yediğimiz kazıkla kalmış ama akrabalık ilişkilerimizde zeval getirmemiştik.
Bu dönemde alamadığımız kitaplar, gidemediğimiz piknikler, içemediğimiz gazozlar içimizde ukde kalmış ve biz büyümüştük. Herşeyin farkında olarak baktığımız gözlerimizle babamı çok seviyor ama çokta kızıyorduk. Hem iyiliğiyle övünüyor hem saflığıyla yeriniyorduk.
Güzel ülkemin güzel toprakları, hem güzel hem çirkin evlatları var. işte tarihinden kültüründen ve iyi niyetinden övündüğüm güzel ülkemin her şeye evet diyen uysal koyun olma bknz:rte hali kanıma dokunsada sabrından mütevellit gizli hayranlığım var. Her felakette birlik olmakdaki samimi duruşumuzdaki asaletin yanında her söylenene inanma gibi bir saflığımız var. Komşularımızı koruyalım iç güdüsüyle kendi ülkemizi düşünmemek gibi el iyisi olma durumumuz var.
