adam işte, yalın, yalnız, olduğu gibi bir adam. nasıl aşığım sana be turgut. sahip olmak istediğim baba, sevgili, arkadaş, ayrı ayrı her bir şeysin. çantamda kitabın olmadan sokaklara çıkamadığımı bilsen güler, limonlu votkandan bir yudum alır, "abartma be kızım" derdin.. ne kovaladım seni, seninle ilgili her şeyi. dar pasajlarda, zamanında seninle rakı içmiş adamlarla sohbetler ettim. zorla seni anlattırdım. "sen kaç yaşındasın, ne işin var turgut'la bu kadar?" dedi ahmet abi bir gün bana*, "ne yapayım be abi, bambaşka bir tutku bu" dediğimde "sen boku yemişsin" cevabını verdi gülerek.
bir kaç şiirini senin el yazından okudum, günlüğünden bir sayfayı bir de. benim okurken hüzünlendiğimden daha da beter hüzünlüydün sen o satırları yazarken. içim titrer her aklıma geldiğinde.
ekmek yiyorum, tereyağı yiyorum, çocuk mocuk büyütemem herhalde ama, yatakları yapıyorum da, yetmiyor be turgut'um, yetmiyor.
